Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Bir tanrı selamı vermezsin cimri.
Kimler sana bir şey öğretmedi mi.
Ne zaman görünsen asık suratın.
İnsanlığı kimse öğretmedi mi.

Nekes ‘sin kimseye olmuyor faydan.

Dünyanın varlığı doğru olsa da
Yaşayan insanı, her şeyi yalan
Bir baksan geriye her şey yok olmuş
Var mı ki topraktan başkası kalan

Toprağın üstünde yaşar insanı

CANDAN İSTEDİM


Ufkumda güneşim bulutlar sarmış
Dağların başını dumanlar almış
Canım sevdiceğim yalınız kalmış

Ya sen çıkmasaydın karşıma
Ya seni tanımasaydım
O güzel gözlerini görmeseydim ya!
Canım seni ya bulmasaydım…
Senin sevginle tutuşmasaydım
Halim ne olacaktı ben de bilmem

Sam yelleri gibi estin kavurdun
O yetmedi sana; kalbimden vurdun
Gönül sarayımı yıktın savurdun
Sen bitirdin beni dünya güzeli

Dört mevsimde bahar gibi yaşarsın

BEN BENDEMİYİM


Sürükler her rüzgar estiği yöne.
Yarınım bellimi bakayım düne.
Şükürler ederim her geçen güne.

Son yudum'dum kade'himin dibinde.
Seni içmeye hiç kıyamadım.
Benim son ümidim sensin dünyada.
Başka bir limana sığınamadım.

Yüreğim senin çiçek bahçendir.

AŞK OLURSA KORKUYORUM

Gün olurda unutursun.
Bense unutmam diyorum.
Sana olan kutsal sevgim.
Aşk olursa korkuyorum.

O NARİN İDİ

Elleri titrek ürperiyordu sanki.
İçinde bir heyecan vardı belli ki.
Yüzüme bakamadı eğdi başını usulca.
Kıp kırmızı kesilmişti yüzü.

ATAM’A NASIL ANLATSAM

Anlatamam kendim etmem ifade
Kalmamış içimde huzur irade
Zehir sunuluyor bizlere bade!
Hazmetmiyor içim nasıl anlatsam