Suç benim mi?
Asırlarca, Araf ile Sıratın kenarında sürüklendim.
Gamzelerim gülmeyi unuttuysa,
Bir zamanlar umutla çarpan kalbim
Şimdi sessizse,
Bugün tebeşir tozuna bulanmış şiirler döküldü satırlarıma...
Yüreğimi parça parça eden,
Cana can kırıkları döken,
Eteklerime sığmayan,
Cümlelerime isyan eden,
Hüzünlerle mutluluğun kardeş olduğu,
Beni vur dedim yüreğime,
Kahvenin hatrını koydu önüme...
Bir yudum içtim, sustum derince,
Ağızda tat, içimde zehir delercesine.
Bazen diyorum, toplasam tüm hüzünleri, parmak uçlarıma batarak,
Belki yüreğim kanayarak toplasam hani tüm acıları,
Çocuk gibi debelenen uykusuz düşleri, zifiri karanlık geceleri...
Toplasam diyorum, hani gelenleri, gidenleri, salkım söğüt altında gölgelenenleri,
Tutunanları, tutunamayıp eteklerinden düşenleri...
Umman çöllerinde yüzen
Çok gam yüklü gemilerim var.
Gözlerinde ufuğu olmayan
Sessiz, suskun denizlerim var.
Yitirilmiş umutların karanlığın da yüreğim...
Vakit çok geç..!
Dönüşü olmayan yılların baş ucunda nöbetteyim.
Ömür geçip gitmekte..!
Ağıt yakıyorum gömdügüm hayallerime
Ve
Yazın güneşinde kurutup da,
gözyaşlarımla ıslattığım mutluluklarım var benim...
Sakladığım yeri bulamadığım,
tutam tutam bağlayıp odamın duvarlarına astığım,
zaman zaman kokladığım, kokusuna doyamadığım
Ben bu vatanı seversem,kelimelerim kalkan olur,
her “vatan” dediğimde
Toprağa kök salarım.kurallar çürür, yasalar devrilir,
ne düşman tanırım,
Vazgeç gönül daha kaç kez yıkılacaksın
Daha kaç kez sol yanından vurulacaksın.
Görmez misin sesini duyan day seni anlayan da yok...
Daha kaç kez can kırıklarını toplayacaksın avuçlarınla
Kendi yaranı kendin saracak,gözyaşını yine sen sileceksin...
Daha ne kadar yalnız kalacaksın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!