Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

MATERYAL VE BEN

Bilimde çöktü artık küfrün materyal tezi
RABB e karşı her fikir paçavra çocuk bezi

İşte atomun içi işte uzayda denge

MECAZDEN HAKİKATE


Mühleti uzatıp bozdum ahdimi
Rücûdan bigane kaldığım, ondan
İblis ninnisiyle gaflet koynundan

Kalbinde atıyor kalp atışlarım
Nabzında nabzımın ritmini dinle
Yoluna dökülür kara kaşlarım
Kendime yer yok, doldum seninle

Bana ait tek şey sadece adım

Ezikbüzük bir mektup, kırık dökük bir yazı
Bana anlat diyorsun, kaldindeki marazı
Nasıl anlatayım ki içimdeki boşluğu
Nasıl anlatayım ki içimdeki loşluğu
Kâğıt kaleme küsüp kendi özümden kaçtım
Suskunluk denizine yıllardır yelken açtım

MELAL

Ilık göz yaşı mıdır dökülen hece hece
Gizemli satırların kederli toprağına
Tipide mahsur kalmış gibi nazlı bir ece
sevgi hiç oğramamış sanki gönül dağına

Ben şair deģilim
Lügattan ham sözcükler alıp işleyemem
Kalem tezgahında
Hayaline
Yakası sökük bir kaç cümle
Birbirine iliştirip

Miraca şahit aksanın gözleri oyuldu
Atı öldü, yayı kırıldı selahattinin
Ömerin mabedine bugün vampirler doldu
Bir hançer yürüyor bağrına, nesli atinin

Burak duvarının taşları kanıyor bir bir

Servise binmek için insanlar yarışıyor
Sokaklar tıklım tıklım caddeler insan seli
Ağız ense kuyruklar nefesler karışıyor

Sokuldum son vagona itildim bir köşeye
Neyse ki bir kenarda yapıştım bir koltuğa

Tren garına gitmeden önce
Bütün felekler vatanımdı
Avuçlarımdaydı  dönence
Yolun başındayım
Yemyeşil çayırlar
Cıvıl cıvıl göçmen kuşları

MİRİM

Feri sönmüş kelamın izdüşümü şiirim
Goncamın yüreğinde, kıştan kalma tipi var
yıllar var ki ayazı, ruhuma vurur; mirim
Tepemde dam uçuşup üstüme çöktü duvar