Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

KADER VE KEDER

Gönül hicret ederken dönülmez diyarlara
Gurbet içinde gurbet, hüzün siner efkara
Kirli beyaz başımın traşıdır her günüm
Küllenmiş sakalımın her teli ayrı yara

KADIN

Hayatın anlamı, varlık sebebi
Tefeyyüz çeşmesi, lâ-yuhsâ debi
Babanın onuru, zevcin edebi

Ne kıraat ne kahve, yermeyi demleyen çay
Gençliği vuran deprem, orta yaşı kıran fay
Bilmeyen çok bilmişler, ülkeyi kurtarmakta
Ellerinde uçurtma, ayaklarında kaykay

Kimi düzen devirir, hınç alır kana kana

Kalem hayat vermese, söz uçar mana kaçar
Cahil kalemle zengin. Kalemsiz bilge naçar
30.09.2023

KALE(M)

Sen yedi canlı mısın?
Ölmeyi bilmezmisin? canın yokmu senin?
Benim kalp atışlarımı sayarsın
Yüreğimde sakladığım en mahrem sırlarımı

Ben kendime ağlasam, sözün gözü yaş olur
Zülfüyare, çağlasam, gözlerinde kaş olur
Yüreğimi dağlasam, kırılmış bir baş olur
Duamı, bedduamı, tarihe yaz kalemim

Kimi zaman boş dosta, bazan yalan sevgiye

Tıbkı bir gölge gibi bendim peşinden gelen
Her tipinin içinde, benim sesi yükselen
Benim yalçın doruğa geçit vermeyen belen
Benim tutuşmuş meftun, bilirmisin KARDELEN

Ben sevginin yetimi, sen baharın öksüzü

İrfanın mektebinde kargaları okuttuk
Amelin mutfağında tuzumuzu kokuttuk
Kalp kilidi kırıldı, sadakat istilada
Sevgi kilimlerine siyah desen dokuttuk

Yılışık gülüşlerin içinde yandı vefa

Nedirki bu telaş, bu panik neden
Varmıki, mideden öteye giden

Hırsının,kölesi, doyumsuz, bunak
Tok olmak, önünde varılmaz konak

KARŞILIKSIZ SEVGİLER

Kahrını haykırırken yaprakları solgun çiçekler
İsyanı yankılanır saksılarında
Ama nafile
Slüetleri sesleri nefesleri