Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

HEYBE (47)

Hem firavnlar yaşıyor hem de yüzlerce Haman
Bu siyasi ağalar, onlardan daha yaman
vicdan yok merhamet yok, izanı yok, mizan yok
Onlar hep arpalıkta, bize yok biraz saman

HEBE. 49.

Gülzarımın ırzına göz dikmişti üç tâli
Irzını hiçe sayan üç devşirme ahâli
Aldıkları her nefes bir canın ölümüydu
Kaç cehennem aklar ki böyle ağır vebâli

HEYBE ...57...

Dişin ağrısı gibi yine azdı kefere
Kapılar aralanıp yol göründü sefere
Afrika'dan Asya'ya, Çin'den anadolu'ya
Mukaddes görev yine yüklendi her nefere

HEYBE ...59...

Bir ömür didindin de kâr-a geçmedin tacir
Kazanç sandığın meta, rüya süresi hacir
Layemut değilsin ya, seferdeki misafir!
Ey! Ebedin yolcusu, konar göçer muhacir

HEYBE ...61...

İnsanlık öldü dostum artık dünya tamtakır
Altını sonsuza dek yurdundan sürdü bakır
Kuyumda mihenk öldü; ayar şaşkın, milyem küs
Haramiye yâr olan hırsız iz mi bırakır

HEY; TANIDIM SENİ

Hey
Duyuyorum ayak seslerini sağır kulaklarımla
Evet; ağır işitirim
Ama aklım yanımda, bunamadım daha

HİCİVİ HİCVETTİM

Hiç kıskanma arkadaş, erime azar azar
Her gönül ayrı işler, her kalem farklı yazar
kalbin arşı kağıdın ,münbit topraklarında
Kimi gül bitirirken, kimi kökünü kazar

HIÇKIRIK TUFANI

Yürüdüğün yolların dönmeze varmaz sonu
Rücu edip özüne, döneceksin en başa
Ecel gibi, yoluma bağlamışım yolunu
Dönmemek için kalıp dönemezsin ki taşa

Ayağın yere bassın hayatı kenardan tut
Uçarı yaşamların zirvesinde düşersin
Ayakların altında kilime dönsün umut
Pişmanlık tünelini yüreğinle eşesin

Masmavi gök altında tevazu enginliği

HUSUSİ DÜNYAM

Elimde kalem, kaşınıyor parmaklarım
Hayır
Sevdamı, tutkuları mı, acziyetimi yazmayacağım
nadasa bıraktığım sahifelere.