Mecazden hakikate Şiiri - Suphi Sekü

MECAZDEN HAKİKATE

Mühleti uzatıp bozdum ahdimi
Rücûdan bigane kaldığım, ondan
İblis ninnisiyle gaflet koynundan
Uyurken çürüttüm beden lahdimi

Nefsinin nefesi kordu, alevdi
Beşeri hazlarla göz kırpınca, yâr
Nazarı boynumda keskin zülfikâr
Kabzayı tutan el sanki bir devdi

Diyordu; düzgünken elin ağağın
Şebabet zevkinin devranını sür
Közlenmiş et kadar lezzetli ömür
Tığ gibi endamla ateşli çağın

Ergen heyecanım kemâle erdi
Bastı zaman ile tayyı mekânda
Halepi görürüm bir camekânda
Yok olur mesafe, kalkınca arşın

Vehmimde bir hayal ve bir uçurum
Kırıldı her yerim candan düşünce
Vecd hâli kalbime tam üşüşünce
Ayılıp düşmekten çok korkuyorum

Titreyen ellerim küskün kâgıta
Sekr hâli var bende; bu gün sermestem
Gönlümün sancısı, inleyen bestem
Notası, güftesi, düşmüş ağıta