Yıllarca çalışmış, çabalamış, başını sokabileceği, eşi ve çocukları ile güzel bir hayat yaşama haylini kurduğu eve ulaşmasına az bir zaman kalmıştı. İki yıl önce evini yapacağı arsayı satın almış ve yeniden para biriktirmeye başlamıştı. Para biriktirebilmek için masraflarını kısmış hatta günde iki paket içtiği sigarayı bile bırakmıştı. Normal işinin dışında ek işler de yapıyor, sıcacık evine bir an önce kavuşmak istiyordu.
Ev yapmak için yeterli miktarda parası olunca işe koyuldu. Evinin inşaat malzemelerini büyük bir titizlikle seçiyor, arsasına taşıyor, ustalara talimatlar veriyordu. Çok heyecanlı ve çok sevinçliydi. Arada bir eşini ve çocuklarını da inşaat alanına getiriyor, bu mutluluğu birlikte paylaşıyorlardı. Mutfağı şöyle olsun, balkonu geniş, bahçede küçük bir kümes olsun gibi eşinin isteklerini, aklının bir köşesine not ediyordu.
Günler geçiyor, evin inşaatı gittikçe yükseliyordu. Müsait olduğu zamanlarda kendisi de inşaatta çalışıyor, ustalara ve işçilere yardım ediyordu.
Eşi ve çocukları ile sık sık evin durumu ile ilgili konuşuyor, yarına dair güzel hayaller kuruyorlardı. Hayalleri gerçekleşmek üzereydi. Güzel müstakil bahçeli bir ev, bahçesinde kümesi, meyve ağaçları, küçük bir bostan, bostandan toplanılacak soğanlar, domatesler, salatalıklar…
Sabahları bahçede semaver yakılacak, kümesten taze yumurtalar toplanacak, bostandan kıtır sebzeler kahvaltı sofrasına gelecekti.
Evin inşaatı bitmiş, eve taşınma işlemleri başlamıştı. Yıllarca çalışmanın, para biriktirmenin karşılığını görmüşlerdi. Yorulmuşlardı ama herkes mutluydu.
Bir güldün
Güller gülüşünü taklit için açtı
Bir ağladın
Sonbahar hüzün olup için için yağdı
Bir gelinlik giydin
Kar sana özendi beyazıyla
Resimdeki Adam
Sesimde gün batımı,
Gözlerimde akşam.
Kanatları kırık
İçimde uçan kuşların.
Nizanim Tê bira te?
Wextê me Çawmiçani dileyîst.
Tê Çawê digirt,
Min Xwe diweşart.
Xwezî wextê min Xwe diweşart,
Ez berzebuma.
Hâlâ saksıda çiçek yetiştiriyor
Akşamları şiir okuyorum
Kuşlar için pencereme yem bırakıyor
Buğulu camlara yazılar yazıyorum
İnsanlara şakalar yapıyor
Her selam verdiğimiz
Yüreğimize bir acı ekledi
Ömrümüzden özümüzden
Bir şeyler alıp götürdü
Hep yarım kaldı seviçlerimiz
Kursağımızda kaldı heveslerimiz
Mevsimlerin de bir dili var
Her renk ayrı bir lisan
Pişmanlık yeni uyanmış bir gül
yazdan kalan
Gemiler batar mavi gözlerinde göğün
Akrep ile yelkovan arasında asılı zaman
Şaşırıp kalıyorum
Beyni olmayanlarda
Özgüven nasıl da tavan yapıyor
İcraatta hiç bir eseri olmayanın
Dili nasıl da uzun oluyor
Zor zamanda ortalıkta görünmeyen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!