Bir nazar eyledim, gönlüm uyandı,
Göz kalbe varınca aşk ile yandı.
Ben sandığım benlik bir anda dindi,
Sözler kalpten, gözlerden icazet alır.
Akıl bir yol imiş, gönül bir derya,
Deryaya düşmeyen bilmez bu sırrı.
Aşk ile pişmeyen ne bilir Hakk’ı,
Sözler kalpten, sevdadan icazet alır.
Ham olan sözleri zaman yoğurur,
Vicdan değirmeni gönlü doğrultur.
İnsan kendisini kendinde bulur,
İzler kalpten, yollardan icazet alır.
Ne akıldır yalnız hakikatin yolu,
Ne sözün kendidir gönlün aslı.
Bir zerre aşk düşse karanlık ruha,
Geceler kalpten, aşktan icazet alır.
Ey gönül, bırak da kendini Hakk’a,
Bir damla ol, karış sonsuz ırmağa.
Aşk ile yürüyen varır murada;
Canlar kalpten, aşktan icazet alır.
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 05:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
20260930 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!