Acı Zehir Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bir şafak vakti; günün ilk ışıkları
Seni karşıma çıkarmasaydı
Aydınlık günlerden habersiz
Yaşayıp gidecektim,
Karanlık gecelerde
Sen bana dünyada
Başka hayatların da bulunduğunu,
Benim de
Bir ruhumun olduğunu öğrettin.

Şimdi sensizliğin sessiz diyarında
Biçareyim, avareyim, divaneyim
Bir bilinmezin içindeyim
Üşüyorum, ne gecelere sığabiliyor
Ne de gün ışığında
Yanmadan durabiliyorum
Ve en kötüsü de
Sensiz
İçiyorum hasret denen bu acı zehri