Aciz İnsanoğlu Şiiri - Dr Yusuf Polat

Her baktığını gördün mü sandın,
Her duyduğun hakikat mi sandın
Bir sen var içinde,
Senden bile habersiz;
Sen kendini de kendin mi sandın

İki kapılı bir hanın aciz yolcusu,
Nereye gittiğini de
Bilmeyen insanoğlu.
Nefsinin elinde yaralı bir esir,
Kendi gölgesine bile yabancı.

Dünya dedikleri bir hiçlik sahnesi
Perdeler iner, alkışlar susar.
Yoktur o gün ötesi berisi
Dünyalara sığmayan insan,
Yarının bir avuç toprağına sığar.

Sen alkış bekleyen oyuncu değil,
Kendi hakikatinden
Kaçan bir sırdın.
Kendini dev aynasında görürken,
Bir damla aczi yet kadar insandın.

Ey insan!
Ne hükmün kalır, ne adın, ne izin;
Bir gün susar içindeki bütün sesler.
Ve anlarsın, ömür dediğin handa
Kendine en büyük yabancı, kendinsin.