Duruşumu bozuyor
gözlerini dikmiş dilsiz akşamüstleri,
Oysa dik durmak
dikine bir kederdir bilirim.
Beni en çok,
babamın cebinde kırılan laflar yorar.
Duyarım en çok da,
icra ilanlarına sarılı somonları,
Bir duanın astarına takılan
kırık iğne sesini.
Ne zaman konuşsam,
terzisi çıldırmış kumaş gibi yırtılır gece;
Terziler son provalarda hep susar,
yorgun ve gölgeli gözleriyle.
Arşınlasa ne fayda bir mezura,
içimde için için büyüyen bu yangını?
Mermer bir tezgahta mırıldanır ölüm,
geceyi ve beni katlayarak...
Kayıt Tarihi : 23.10.2026 13:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!