Son Masallar Şiiri - Kasım Kobakçı

Sallandıkça saltanatım,
Kıvrılıyordu bıyıklarım,
Tatlı mı tatlı saplı sultanın,
Son fermanları bunlar,
Düşen bu sihirli kabağın,
Son masalları bunlar.
*
Kervanlar yükü şerbeti,
Kısmetim saydım,
Güneşten sırmamı soyan,
Gölgesi yaramaz cinleri kovalayan,
Piştikçe, beni daha çok neşeye boğan,
Bunca soy kavgasından kurtulmak yerine,
Kabullendim tahtımı sapıyla çöpüyle.
*
Salıverdim artık,
Akıbetim ister altın tepsi olsun,
İster tencere,
Tutunmayı bıraktığım bu rüzgâr,
Gıdıklıyor yalnızca sapımı,
Varsın olsun,
Masalımdan çalıp çırpan şu diyara,
Helal olsun.