Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sendin beni benden eden

Sendin bırakıp ta giden

Söyler misin neydi neden

GERÇEĞİMSİN
Sensiz her günüm kış benim, sensin gönlümün baharı,
Yeşiller kurudu bitti, her şey şimdi bana sarı,
Dışımda buz içim ateş, sönmez yüreğimin harı,

Varlığımı aldın benden, kendimi tanımaz oldum,

Tohum toprakla buluştu var oldu hem anan baban

Bir çiğnemlik et kadardın ruhundan üfledi Rahman

Memelere süt vermezse olur muydu söyle maman

Senin gibi düşünmeyen, insanı yok sayamazsın,
Seni de yok sayan varsa,onlar da yanlış yapıyor,
Hiç kimse kendi fikrini, başkasına dayamasın,
Var olanı yok sayanlar, yalnız iblise tapıyor.

Yok sayılan her kim olursa olsun,
Günü geldiğinde, ben varım diyecek,
Sözlerim dünya aleme duyulsun,
Yok sayan mutlak ceza ödeyecek.

YONCANIM

Cesaretim olsaydı, sevdiğimi söylerdim,
Kaybetme duygusudur, beni böyle korkutan,
Senin için bir değil, bin kez dua eylerdim,
Beslediğim umuttur, yüreğimi avutan.

FANİDİR

Senden geldim Ey Allahım,
Tekrar sana döneceğim,
Bilirim vardır günahım,
Dizlerimi döveceğim.

Kalbin kırılmış ise nasıl düşüneceksin
Hüzün düşüncemizi, alır bizden götürür,
Kalbin kırık oldukça, daha üzüleceksin
Akıl devre dışında, duygu yolunda yürür.

Yollar uzar uzar gider
Gözler yolları seyreder
Benim derdim senden beter
Gel artık gel benim canım
Gözlerimden akar kanım

Düşüverildi yollara bekleyen olmasa bile

Neler neler söyleyecek gelebilse yollar dile

Tek düze değildir yollar iniş ve çıkışları ile