Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ey üstünlük taslayan, sanma ki sen büyüksün,
Aslında varlığınla, insanlık için yüksün.

Beraet-i zimmet asıldır, diye bir ilke var,
Ey bu ilkeden haberdar olan ve olmayanlar,
Razı mısınız, suç işlemeden sizi suçlasımlar,
Acilen idam fermanınızı imzalasınlar,
Ey suçu ispat etmeden, insanı suçlayanlar,
Tekrar size dönerse suçlar, yıkılır mı onurlar,

Görüyorsan halimi, nasılsın diye sorma,
İlgilenir takılıp, boşuna kafa yorma,
Öyle nispet ederek, sakın karşımda durma,
Sevmemekte özgürsün, kendini mecbur sanma,

Bel ki ölene kadar, seni hep seveceğim,

Gerçeğe aykırı hiç bir söz deme
Sözünden dolayı bedel ödeme
Sözüne sahip ol, arkasında dur
Sözlerin sürekli gelir gündeme

Yanmışım ölmüşüm, yok ağlayanım,
Sanki delik deşik, olmuş her yanım,
Çağırsam bağırsam, olmaz tesiri,
Şikayet etsem de yoktur duyanım,

Hani sizden ayrıldım ya,
Bitti benim için dünya,
Ölmez gibi yaşayanlar,
Mutlak gelecek buraya,

Hayırlı Cumalar diliyorum
Dostlara dualar ediyorum
Yeni bir cuma sabahındayız
Herkese kutlu olsun diyorum

Hangi birine yanayım, acılarım katlandı,
Her gün gelen haberlerle, yüreklerim dağlandı,
Reşadiye de kuzular, Bursa da madenciler,
Cemi cümle işitenler, karaları bağladı,

Yaşça büyümek olgunlaşma değildir,
Büyüdüğünün farkına varmaktır olgunlaşma,
Farkına varmak ta yetmez olgunlaşma için,
Olgunlaşma neyi niçin yaptığını bilmektir,
Ayrıca elde edilecek sonuca katlanabilmektir.

Kimisinin elinde koz,
Yapmaktadır okus pokus,
Böylece olmak istiyor,
Ümmetin önünde takoz.