Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hüseyin'im diyene bak,
Hüseyin'den habersizdir,
Tekamüle düşman ahmak,
Edepten uzak densizdir.

Sevdamın pınarı sen,
Ömrümün çınarı sen,
Kararmış ufukların,
Tek yanan feneri sen.

FİLİZ
Serbest özgür dolaşırken birileri,
Bizi derdest edip götürdüler ileri,
Sorgu sual edemedik, bantladılar ağzımızı,
Duymadılar içimizde kalan çağrımızı.
İşkencehaneydi bizi götürdükleri yer,

Toprak aynadır bedene
Duraktır gelen gidene
Gaipten haber olunca
Herkes sarılır nedene

Topraktan geldi özümüz

Sakın güvenme üne,
Ruhun uğrar sürgüne,
Bugünün temiz olsun,
Tövbeni eyle düne.

Bu bir travma

Gel de yaşama

İstersen anma

Yüz vermeyin zalime,
Dönün bakın alime,
Alim zalim olmuşsa,
Vah deyin vah halime.

Sahiplendin zannettim tutarken ellerimden

Nasıl fark etmedin ki yaş aktı gözlerimden

Meğer hiç sevmemiş adamdan saymamışsın

Sorgulamadan nasıl bileceksin hakikati

İnanmışsan hadi göster bakayım sadakati

İnandım demekle inandım mı zannediyorsun

Söz gümüş ise sükut altındır
Özünde olan saltanatındır
Zaman ve mekan binek atındır