Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Geceden haberi yok güneşin, ne desen boş,
Yanana etkisi yok ateşin, ne yapsan boş,
Kimi atıl kimi batıl, kimi, kimi de hoş,
Durmak tüketmektir zamanı, durma koş durma koş.

Mendiline mendiline,
Yaş akıttım mendiline,
Tek sesini işiteyim,
Kurban olan ben diline,

Müslüman olana küfür yakışmaz,
Uzak dur kardeşim küfür etmekten,
Sanma ki mümine küfür yapışmaz,
Uzak dur şeytanla yola gitmekten.

Her kim etmekteyse eğer küfür,

Pişman olup bir gün bana dönersen
Zannetme ben varım bak küle döndüm
Bir toprağa benim külüm dökersen
Çiçeğin olarak ben geri döndüm

Yerden kaldıracak bir el aradım

Niyetimiz Hakka ayan,
İster bay ol ister bayan,
Sığın Hakkın dergahına,
Ben yanıyorum sen de yan.

Xwede jı mera besê,
Ew bê kesira kesê,
Ki kesira kes nabe,
Ev mirova nekesê.

Ben de insanım sen de insansın,
Sevmekten gönlüm neden usansın,
Sevmesen bile saygı duyarsan,
Bana Allah'tan büyük ihsansın.

Adem'den gelir genim,
Adem babamdır benim,
Alemlerin Rabbine,
Secde edenlerdenim.

Beni benden altı, gök gürültüsü,
Kelle koltuğumda, ben bir seyyahım,
Açıldı evrenin, berrak örtüsü,
Sonsuza dek sürsün, artık semahım.

Gündüz seninle olsam gece seninle olsam
İnan ki senden bıkmam bir kuru kemik kalsam
Ciğerlerimde bayram senin kokunla dolsam
Senin kokunla inan her gece sarhoş olsam

Gönül bahçemde gülsün kıskanır seni güller