Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hangi birine yanayım, acılarım katlandı,
Her gün gelen haberlerle, yüreklerim dağlandı,
Reşadiye de kuzular, Bursa da madenciler,
Cemi cümle işitenler, karaları bağladı,

Kimisinin elinde koz,
Yapmaktadır okus pokus,
Böylece olmak istiyor,
Ümmetin önünde takoz.

TEFEKKÜRSÜZ KALMAYALIM

Çevrecilik maskesiyle, statiko guruhları,
Demokrasi düşmanları, bozuk bunların ruhları.

Yüzyıla yakın zamandır, millete kan kusturdular,

Kimi sağda seyreder
Kimi solda seyreder
Müminler için Allah
Ümmeten vasaten der

Sonsuz olan alemde, ben kendimi aradım,
Büyük olan ne varsa, tamamını taradım,
Zerreden daha zerre olduğumu görünce,
Rücu ettim Allah'a,hemen secdeye vardım.

Her nereye bakarsan, yaradanın eseri,
Eserleri bilmeyen, kesin olur serseri,
Kişinin yaptığıdır, hesap günü ederi,
Habibine uyarsan, ona komşu olursun,
Nebiden şefaati,Haktan affı bulursun.

Düşmanım olmasaydı, herkes dostum olurdu,
Bana ihtiyaç duyan, hep yanında bulurdu,
Asla düşman diyemem, kendini bilenlere,
Kendini bilmeyenler, hep arkamdan ulurdu.

Sırtını dayamışsan koskoca bir kayaya

İstersen fizana git istersen sen uzaya

Güneşi görüp de yöneliyorsan aya

Kuran Hakkın kitabı,
İnsandır muhatabı,
İnsaoğlunun ömrü,
Uygulama etabı.

Hareketin görünen yüzü, vatan kurtarmak,
Arka planında ise, parsa toplamak,
İnsan düşünen varlıktır, yasak konuldu,
Düşünen bütün insanlar, hapse atıldı,
On ikiden vurmak istediler milleti,
Millet pes etmedi ve diretti,