Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Varlıkları yok saymak,
Küfre açılan kapı,
Kalu beladan caymak,
Şeytana uyan yapı.

En büyük Allahtır en büyük Allah

Yoktur ondan başka yoktur bir ilah

Muhammeddir elbette son resulullah

BİLİNE

Değmeyin yarama, yaram eziktir,
Dediler sahip ol, sen de diline.,
Alnımda kaderim, çizik çiziktir,
Yaramla sorunum, yoktur biline,

Nice yokuşlar gördüm, yok olmaya mahkumlar,
Kadere teslim olmuş, yere serilmiş kumlar.

Hepimiz insanız akıllanmayız

İnsanlığın yok olduğu çağdayız

Neden sevmeyiz insanı hak için

Bana ne adın lazım, ne şanın ne şöhretin,
İnan ki adam yapmaz, cebindeki servetin,

Anandan doğar gibi, kabul ettik seni gel,
Mevlana da demişti, ne olursan yine gel,

Yüregım tıp tıp ati,
Yoklıgın bahan bati,
Senı kıme sordımsa,
Kaşını bahan çati.

Dön denilen günden beri, her zerre döndü dönecek,
Miadı dolduğu anda, yanan ne varsa sönecek,
Dur komutu geldiğinde, zaman ve içindekiler,
Onlar sonsuzluk yolcusu, sanma ki geri dönecek.

Yok saydılar seni, yokmuş şöhretin,
Kelamı kibarda, yok mu gayretin,
Heceyi kalıba döktün erittin,

Adını anmazlar meşhur değilsen.
Diyorum Allah'a, yalnız eğil sen.

Uzaklarda kaldım, yanıyor kalbim,
Kanıyor yüreğim, yok mu tabibim,
Beni bu hasretten, sen kurtar Rabbim,

Ruhumda hasretin izleri kaldı,
Aklım ummanlarda, derine daldı.