Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her geceden sabaha,
Yeni bir umut daha,
Umutların kaynağı,
Yalvaralım Allah'a.

Yeni güne merhaba,
Herkes göstersin çaba,
Bizi bilen biliyor,
Demeyelim acaba.

Hiç kimsenin ölüsü,elbette yerde kalmaz,
Hiç bir toprak öleni,asla dışarı atmaz,
Topraktan geldik yine,döneceğiz toprağa,
Bu beden de toprağa,asla ihanet etmez.

Hiç bir şey başı boş değil,
Varlıkta var Hakka meyil,
Seni akıllı kılana,
Secde edip yere eğil.

Günü gelince bizler de bu dünyadan gideceğiz,
Ya cehenneme odun, ya Cennette yeşereceğiz.

Tefekkür ettiğimde, kazandığım tek karsın,
Her şey mezara kadar, sen sonsuzluğa yarsın,
Herşey hayal olsa da, gerçek olarak varsın,

Seni bilmeyen insan, arı varsa utansın,
Utanmayı bilmezse, yerin dibine batsın.

Yeter ki bir gül açsın, ona bile razıyım,
Bahardan koku saçsın, demesin ki maziyi m,
Hazanlar gülden kaçsın, canların niyazıyım,
Bahardan beklediğim, bir tebessüm sadece,

Neler neler anlatır, albümlerdeki resim,

Uğruna feda bu canım,
Senin sevgin bana yeter,
Yalnız sana hayranım,
Kulun olmak bana yeter,

Neden ilan etmiyorsun,/ Aşkımızın bittiğini,
Unutmadım biliyorsun,/ Terk edip de gittiğini,

Görmeye tahammülüm yok,/ Maske takılmış yüzünü,
Yalanlarına karnım tok,/ Çek üzerimden gözünü,

Yetmiş milyon insan gibi,
Elbet ben de vatandaşım,
Benim de elbet isteğim,
Onlar olsunlar kardaşım,