Bir yol sundu hayat
dik sarp çetin adı yok
bir günü yürüdüm
akşamın gölgeleri düşmek üzere
ne sen varsın ,umudun adı yok
gölgem boyumu geçti
haftalara ad verdik
yerli malı dedik
elma ayva yedik
kızılay dedik
kan verdik
yeşil ay da var
Ağacında bana benzeyenini buldum.
BİR TARAFTAN YAPRAKLARI DÖKÜLÜRKEN ,
YÜREĞİNDE
YENİ ÇİÇEKLER AÇIYOR
YARIYA KADAR TOPRAĞA GÖMÜLMÜŞ
O ELLERİNİ UMUDA AÇIYOR
adam dertli
somadan patladı
ulan
sevmesine sevdim
söylemesine söyledim
hemde gözlerinin içine
aşık olursun bir Adanalıya
A dan başlar her şey
aşk dersin delicesine
yanar tutuşursun
ardından bir Bursalı
çalar kalbini Uludağ gibi
Acılar sessizdir
yürekten ateşten bir ırmak
yakarak akar geçer
hemde bazen gülerken
yalnızlıkta öyle
sadece kendini duyarsın
Bahar geçti
Şen şakrak
Dostlarla çocuklarla
Yaz geldi
Dolduk taştık
İnsanlarla arkadaşlarla
kendi yalnızlığımı yaşayacağın
hiç aklıma gelmemişti
gelip geçen giderken
bir bir götüren zaman
sıraya koyduğu bilinmez hayatları
alıp götürdünü yaşadıkça
Alışıyorsun
Acı çekmelere
Bırakıp gitmelere
Anlamsız ölümlere
Ölümün olduğu yerde
Umutlar yarına ama
Kısayolların
Gizlilik · Koşullar · Reklam · Ad Choices · Çerezler ·
Ana Sayfa
Bir gönderi oluştur
Hikayeler




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!