yalnızlığın en zengini1957
Acılar sessizdir
yürekten ateşten bir ırmak
yakarak akar geçer
hemde bazen gülerken
yalnızlıkta öyle
sadece kendini duyarsın
içindeki ağıtlar çağlar
dudaklarından dökülmez
duyamazsın yaşarsın
sessizliğin lezzetine alışınca
kaçarsın yalanlardan
boş insanlardan
gecelerden karanlıklardan
dünyayı taşıdığını zannedersin
hayır dünya yük değil
gelip geçtiğin bir yol
yatıp kalktığın bir han
hesabıda sonra ödersin
ağlayarak gelirsin
sesizliğinle yalnız gidersin....25 9 26 şa
Kayıt Tarihi : 25.09.2026 18:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!