bak
sana bahsettiğim deniz
hemen dibimde
masam ve sandalyem
sana alınmış çiçekler
ben de oradayım
bugünler de geldi
kendimize yakıştırmadığımız
belki bir kaç sıcak gün
ardında ayazlar gizli
hayal kurmak zamanı değil
hatıralar kaldı avunmak için
Bana bakma
ben son baharım dayım
elimdeki çiçekler
geçip giden bahardan
seni bekliyorum
davet etmedim ama
BANA BENZEYEN
her şey
sana ulaşmaya çalışıyor
bana benzeyen her şey
doğayla savaşıyor
sana benzeyen yok
AĞACIN DA BANA BENZEYENİNİ BULDUM
BİR TARAFTAN YAPRAKLARI DÖKÜLÜRKEN,
YÜREĞİNDE
YENİ ÇİÇEKLER AÇIYOR
YARIYA KADAR TOPRAĞA GÖMÜLMÜŞ
O ELLERİNİ UMUDA AÇIYOR
Hasretimi çektiğimiz çok şey
ya çok eski bir hatıra
yada son kalkılan masa
iki fincanın etrafında ki
kahkahalar karışan sohbetler
göz göze anlatılanlar
şimdi başımı dizlerine koyup
uyumak var şu an aklımda
altmışlık koca bir çocuk gibi
rüyalara dalıp gitmek hayalim
hayaller hep on sekizlik canım
içinde senle dolu dolu hayat
hayatın bir yerinde duruyoruz
aşk yok sevgi yok olan yalnızlık
sen varsın sadece hayatın bu deminde
çocuklar kuş misali kendi rüyasında
hayattan yorulmuş bir eş çogu zaman
sanada cazip gelmeyebilir aynı kadın
yol kenarında bekleme beni
yollar yordu denize attım kendimi
bir sahil kasabasında eski iskele
son durağım olabilir sana ulaşmada
orada bekle bir eylül sabahı belki
hasret biter kavuşuruz ne dersin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!