yıllar sonra bile sesini duymak
tarifsiz mutluluklar sunuyor
akşamın karanlığında yıldızlar
şimdi bir farklı ışıldıyor
hayallerim sıra sıra önüme dizildi
inan tir tir ellerim titriyor
kim çalıyor baş ucunda
bilmem
hep hayal ettiğim
kemanı şimdi
bir buselik beste ile başlayıp
nihavent methiyeler di sırada
yine mi? diyordum bu sabah
yağmurla uyanacağız
saçaklardan süzülen damlalar
rüyalarımızdan süzüle süzüle
güneşe perde olacak inceden
hayata bağlandığımız gibi
artık yok çok şey
yoklar ki öylesine unutulmuş
mektuplar
göz yaşları ile ıslanmış
olanları bile yok
şimdilerde e posta
yoksullukları yaşadığımız yılları
ardımızda bıraktık artık
şimdi sadece yok lar var
sakin ve sade hayatımızda
kırışmış alınlar beyaz saçlar
sarkık gerdanlar ve biz
belki ben gittim
senin yalnızlığı hissettiğin günler
yinede yok sayma
benden sana neler bıraktım
canımdan üç can
geri dönersen yollar var
yıllar dolmuş yüzünde
kiminden taşmış hüzünler
hayat bu deyip yaşayanın
hala yüzünde gülücükler
ölenle ölünmüyor gayri
zaman değirmeninde
MEVSİMLERİ BOŞ VER
baharım ol bana yeter
çiçeğe sormayayım seni
gözlerinle söyle sevdiğini
geç kaldığını boş ver
ikinci baharda bari gel
su gibi olacaksın diyordu anam
sarp kayalardan akacaksın
kıvırmadan
otlar agaçlara can vereceksin
çamura bulaşmadan
su gibi olacaksın diyordu anam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!