dünya ve insan
insan değilmi tanrıdan
bir nefes olan
şeytanı cennetten kovduran
tek hakim o, insan
canlı yada cansız
sevgiyi durak yapıp
ara sıra
başını okşamak için
durma
hayat tan zevk almak
durup geçtiklerin
ben büyüdüm hatta
biraz da fazla
içimdeki çocuk varya
o hala seni seviyor
ve büyümüyor
onun elinde bir kitap
yalnızlık şimdi incecik bir tişört
rengi soluk o koku sinmiş üstüne
iri yağmur taneleri ve rüzgar
kazıyıp almaya uğraşıyor çaresiz
büyü bozuldu yılların sessizliğini
hatırladıkça siz oluyor aklımda ismin
kahrolsun emperyalizim
amerika da kahrolsun
kola masamın baş ucunda
mallbora göğsümde dursun
kot bot tişört üniformam
hooliwod idolün olsun
eski bir teknenin güvertesinde
güneşten kavrulmuş tik agacı
akşamdan kalma gibi dağınık
ondan daha yaşlı ihtıyar kaptan
seyrediyor sakin rüzgarsız denizi
sanki rüya aleminde sessiz
mutluyum ve korkusuz
tüm yaşananlardan sonra
tahta bir sandalye ve masa
sakin bir koy ve deniz
mezarlığın tam karşısında
garsonda patronda bir
karşıyakadan izmiri seyrediyor
bir yabancı gibi
oturmuş iskelede bir banka
aslında zaten yabancı
karışmış kalabalıkların arasına
hayatın sıradanlığı say
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!