Yinemi aşıksın deli gönül sonbaharında
kar ve soğuk buzgibi bir mevsime beş kala
bir ağacın sarı yaprakları üstüde sallanırken
başında yaz sıcağı ayakların soğuk toprakta
onun keskin kanatları var seni saracak
ya senin titreyen ellerin onun saçlarında
Dünyanın ortasını
Yaşadığım yer zannederim
Bir oyun oynasam
Aptalı oynar
Ama kendimi zeki diye
Tarif ederim
baharı bekler doğa
birden gönül
her gönülde bir tohum
aşktan yana
gözyaşlarına muhtaç
bir bakış birçift göz
ben gülüm
hayat çınarının alt katlarında
karta kaçmış bir yaprak
sen zirvede bir sürgün
ben gördüm duydum
sen daha yükseklerden bakıyorsun
Bugün yaş elliyi aşmış
hayatı anladık ve anlatıyoruz
kendimizce çözmüş bilmişiz
ama yaş ve saat geçmiş ne çare
hayat bilinmeyen bir tatile çıkmak
imkanlar ve şartlar ta baştan belirleyici
her baharda çiçeğe durur
meyva dalları
her çiçek meyvaya durmaz
bilirmisin?
bizim gibi desem bizim gibi
yağmur damları tane tane
bu kareler biziz
çocuklar imrendiğimiz gençler
yanık yüzler ve yorgun bedenler
bunlarda biziz bakıpta benzetemediğimiz
aslında biz; insan görmek istemediğimiz
yapragın dalla vedelaştığı zaman
rüzgarın arasıra kulakları ısırdığı
sonbaharın hazan ın vakti
ayrılıkların zamanı şimdi
bu mevsim bu zaman
Batı esiyor batı hemde sert
alıp getiyor üstüme bulutları
kimi kara kimi pamuk gibi
gidiyorlar seni saran hudutlara
ah bir hahif olsaydım şu bulutlardan
katsaydım kendimide rüzğarlara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!