Bizim köye yaz gelende
Dağlar çiçek çiçeklenir
Yaprak döker bağ bahçesi
Dallar böcek böceklenir.
Uzaklarda meltem eser
Şöyle etrâfıma bakıpta durdum
Âlemi zevkinde sefâda buldum
Şu koca ömrümü boşuna yordum
Bana yalan dünyâ bomboş geliyor.
Ardımdan kim bilmem atıp tutarken
Açlar sabâhı etmez
Zülmün günâhı bitmez
Garibân âhı etmez
Birleşse cihân sesi
Zulümler farzı deler
Ağır ağır iyileşir yaralar
Yaramızı sardı melekler Anne!
Vicdanımı sardı derken karalar
Boşa gitti sandım emekler Anne!
Bir işe yaramam cıncıklar gibi
Sözümü yanlışca anlama yalnız,
Ben kimim? Kelâmım yer bulsun gardaş.
Makamın âlîdir rütben beş yıldız
Ben kimim? sen benden böyüksün gardaş.
Orta Asya atam yurdu
Dünyaya hüküm buyurdu
Adın cihâna duyurdu
Bu Cihâna Bozkurt lâzım
Düğün diyerek ölüme
Ne olur gardaşım bana dokunma
Dört yanım kan revân bu acı yaman
Gelen hâktan geldi sebebi kuldan
Yerle yeksân oldu bak Adıyaman.
Yürekler kan ağlar gözde yaş dondu
Varıp vestiyere sunup kalbini
Yaşarken kazdırdım deme kabrini
Elbette taşıran vardır sabrını
Gözünden akan yaş ırmaktan gelmez
Önce beni ara,sonra bendini
Bu bir düğün herkes neşe içinde
Gelin damat köşkü köşe içinde
Üçbeş kişi ayrı meşe içinde.
Gözleri memet'e takılmış gitmiş
Ölmeden ağıtlar yakılmış gitmiş.
Tallenin içinde yalavuz galdım
Gorkuluk gibice gılavuz galdım
İndüdüm golları cılamuz galdım
Bu bizim dilimiz bizim tavrımız.
Amcaya emice,halaya eme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!