Gerçeğe soyunun da
Umut/var oy/unumda
Gecenin koyununda
Lambalar sönük sönük
Umudun sırtı dönük
Keskin eser zemheride yellerin
Dokunmasın kan kokarken ellerin
Uymaz saza kullanılmış tellerin
Paralanır mızrâb kızarsa bir gün.
Ağyar'ın merhemi yara'dır bize,
Dünyâ kırık bir pencere,
Gelen giden bakar geçer
İçi kaynar bir tencere
Düşenleri yakar geçer.
Pula tapınmış her köy kent
Sitemin banaysa kır kalbimi kır
Kaderime zerzenişe küsersin
Meydanlar az gelir dağlara haykır
Olur olmazlara bile küsersin.
Çiçeklendim baharımda yazımda
Dillerin saz, yüreğin de şiirse,
Çiğ damlası olmuş beyaz heceler,
Kara kirpiklerin ucunda; neyse
Sırrı fazla tutmaz ayaz geceler.
Geceleri yatırdılar tabuta
Yok böyle bir acı düşürdü gama
İnzivadayım ben uyuyor sanma
Öyle fenâ küfredeceğim amma
Korkarım kirlenecek kelimeler..
Dört bir yandan vurulmuşum tûl oldum
Keşke okuyabilseydin bir şiir,
Küçük bir kedi besleyebilseydin.
Belki de bu kadar kusmaz'dı zehir,
Kirlenmezdi dünyâ, kirlenmeseydin.
Etle tırnak idik eskiden beri
Kırmızı beyazlı severim gülü
Dalı ben olayım Allah'ın kulu
Nemrut'un yaktığı ateşin külü
Sinemizde söndü tozlandı gönül.
Sevdiğimiz vurdu sadece küstük
Yüreğimde sallıyorum
Aşkımızın beşiğini
Kirpiğimle süpürürüm
Ben gönlümün eşiğini
Yâr karşında kem küm oldum
Allı Turnam gidersen sen Orduya
Gitti dersin gurbet elde kaldı ya
Benden bir hasbihâl eden olursa
Nazlı yâre dersin seni sordu ya.
Düşmüş gönlü Argan dağın ardına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!