Kalbimden geçenler mâlumdur sana
İnanmamışlarla ben eş değilim !!
Kutsiyete küfür ölümdür ona
Düşmansa düşmanım kardeş değilim!!
İnsanlık azıttı dünden Yârabbî
Bu gün varız yarın yokuz bilesin
Karıncayı incitmeye ne gerek
Garibi doyurup gözün silesin
Yaraları acıtmaya ne gerek
Şu yalan dünyada vaatlere bak
Karlı dağlar görünmüyor cürekten
Bir âh etsem kan ağlarken yürekten
Ayırdılar kanatsız bir melekten,
Kan kusunda imdât diye yalvarın
Yıkılası zalım nice dağların.
Ne kadar bahtsızım ne kadar şanssız,
Neye el uzatsam oluyor kansız
Amân'ıma sağır kulaklar cansız
Cebi dolan yalan oldu uktemde,
Bana gelen yolu kaybetmiş tem'de.
Sende değil bendedir suç
Daha gelmem bu çarşıya
Derman olsan avuç avuç
Sürmem dert sana karşı ya
Neler getirdin başıma
İnsanı hayvandan ayıran fikir
Velhâsıl insandan ayıran zikir
Kim ki yaradana eylerse şükür
Cennet cemaliyle karşılar seni.
Hamd-ü senâ ile başlarsan güne
Haber sal Ordu'lu gelin kızlara,
Yolu adım adım arşınlasınlar
Akşama olmazsa yarın sabaha
Uçağı Ordu'da karşılasınlar
Epey olmuş yıllar geçmiş aradan
İnsanlıkta bu fıtrât
Âdâbı muâşerât
Bulduğum anda fırsat
Karşılıksız âr oldum.
Gören yabancı sandı
Gökten lanet yağsın vicdansızlara,
Günden güne azdı sızlıyor yara.
Göçük altındaki günâhsızlara,
Yardıma koşuyor kar taneleri.
İnsanlık gerekli ihsândan once,
Yaprakmı dökersin erkenden Kasım
Nehirlere sığmaz kükreyen yasım
Bu bir rüyâ olsun yoktur ayasım
Sarhoşun dilinden anlatamadım.
Adımıza fermân çıkar basılır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!