Günde üç dört defa say gülüyorum
Üçü sinirimden biri keyfimden
Ölüp ölüp sanki diriliyorum
Hâlâ sanıyorsun belki keyfimden.
Bâzen atarlıyım bâzen tutarlı
Ardımdan demişsin “keyfine düşkün,
De hele keyfimin kahyasımısın !
İki kahve söyle birisi pişkin,
Recâi keyfimin kahyasımısın !
Keyif benim ,kâhya benim kime ne ?
Keyfimiz ellere dert oldu gitti,
Kahpelik yapanlar mert oldu gitti.
Belki bu sözlerim sert oldu gitti,
Neyleyim dilime kilit vuramam.
Kimisini duydum bana kin kusar,
Düştüm gönüllerden bir kur misali
Muhâsara altında sûr misâli
Göklerden dökülen yağmûr misâli
Kara toprak koynuna alır beni.
İmdâdıma uyup gelme çağrıma
Uzaklara baka kaldı gözlerin
Yollarını beklediğin kim dersin?
Solup gitti betin benzin yüzlerin
Günü güne eklediğin kim dersin?
Söyle bana nedir sendeki sorun
Beni yerden yere vurdu habîbe
Kaderimle mi oynamış kâtibe
Varıp sordun hekimlere tabibe
Bilinmeyen çok dertlerim var imiş
Geysen nolur sivri topuk kösele
Hayat bir kitaptır okunmak ister
Gezip görmediysen neyi okudun?
Gönüldür her şeye dokunmak ister
Bana dokunmadın neye dokundun?
Gezip gören seyyâh olur engindir
İnsân suretine itimadım yok
Kime gardaş desem kime dost desem
Aldığım darbeler öncekinden çok
Kime isyan etsem kime dost desem.
Kırdılar kolumu kanatlarımı
Seviyorsak gönlümüzden
Söylüyorsak özümüzden
Harcıyorsak ömrümüzden..
Kime ne canım canım kime ne
Kimseden izin almadık
Kötülükler hiçbir vicdana sığmaz
Benden geri dursun dertler heryerde
Şu gökyüzü hiçbir cüzdana sığmaz
Umudum tek renkte renkler her yerde
Kaçışlarım dürülüdür gözünden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!