İnsan bir hamaldır yük vurulur da
Bazısı ezilir küçük olur da
Devlerin aşkları büyük olur da
Taşımak mâhâret ister azîzim.
Bir aşkın elinde olursun köle
Üstüme düşenin kaldım altında
Aradım dost eli uzandığımda
Avaz avaz sesim çıktığı anda
Sokaklarda patlar,ister istemez.
Kırılmıyor ne yaptıysam inadı
Analar analıktan istifa etsin!
Babalar babalıktan istifâ etsin!
İnsanlar insânlıktan istifâ etsin
O zaman bir düzene girer bu dünya!
Küçükler büyüğünü anladığında
Lale sümbül gibi yalvarışlarım
Kelepçeli diller dilekte hüsran
Fizandan duyulur yakarışlarım
Yitik duygularda yürekte isyan.
Mavi beyaz umudumu bağlayın
Gönül aşka kulvar olmuş,
Maratona saygılarım.
Kalbin taştan duvar olmuş,
Yersiz değil kaygılarım.
Öyle kolay kaçmam dedin,
Yalan dudaklardan miskin bir ıslık
Lâdes dirgeniyle savurur beni
Bileylenmiş durur kötü kör bıçak
Yaran hafif diye avutur beni.
Nefesim can verir istim üstünde
Bilen bilir beni özümle sözüm
Birdir, kusurumu dostum af etti.
Hatırıma baktı şu iki gözüm
Ama elli âlem beni mahf etti
Ben içimi döktüm iç dayanmadı,
Mahkum oldum ezâya
Kurban gittim kazâya
Suçsuz yere cezâya
Îtirâz ediyorum.....
Harâmın damlasına
Bozkır kralları uçmaz yiğitler
Ölse namerde el açmaz yiğitler
Aslı nesli belli bu koç yiğitler
Huyundanmıdır at peşinde koşar.
Eyyama kalkışır fikri sabitler
Hadsiz biri değil âciz biriyim
Adın ile sana yanaşıyorum
Hem kendi haline Naciz biriyim
Nefsim ile her gün savaşıyorum.
Mümkünse bağışla mağfiret eyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!