Sen sanmaki gittin bitti
İnanmam ki attın gitti
Gönlüm seni eller itti
Bir suçum yok Gönül saram.
Cümle alem habip olsa
Yarası ağırdır derin birinin
Kiminin darası yoktur elinin
Kimi ayarını bilmez dilinin
Gönül yorgun düştü,dil suskun kaldı.
Edebin âdâbın hicâbı vardır,
Garip fikirleri önüne katıp
Kendi kantarında insanı tartıp
Ezanı susturup kurânı yırtıp
Başkaca hayaller kuranlar gördük
Allâhın hesâbı var elbet şebek
Bizim meselede kerizi gördük
Yarama dokunan her izi gördük
Gün yüzünden başka her yüzü gördük,
Anyayı Konyayı gördük çok şükür!
Mecnun neylesin Leylâ'yı demişler
Gökkuşağı gökyüzünde gerilmiş
Renklerini çalanları gördün mü?
Yeryüzüne gözyaşları serilmiş
Güle güle ağlayanı gördün mü?
Sayılı değilmi günlerin ayın
Hâlis karakteri âleme yayın
Amelî mâmulu ölmeden sayın
İnzivâ şehrinde kefene bürün.
Ten şehri yalandır ruha kafestir,
Dostum sana deli gönlüm kıyımsız
Beni sana soran olur unutma!
Çay simitle muhabbetin doyumsuz
Dostum bir gün paran olur unutma!
Mucizeye muhtâç aklı lost olan
Bingöl ellerinden gelip geçerken
Bir elâ gözlüyle yüz yüze geldim
Kara Kaş altından pınar başında
Bir baktı aşkıyla göz göze geldim.
Kucaklar lütfunu rûhun engini
Tutturamam tonlarını rengini
Bozma mutluluğun şu âhengini
Konuşurlar beni cinâyetimle.
Sözünü sözüme gâm ettiğimde
Bana sevdalıysan aşkım şöyle de
Günden güne yandım bittim böyle de
Eğil kulağıma gelip öyle de
Bana senden başka durak olmaz yar
Sen beni sevdikçe ben var olurum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!