Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Türklerden önce ne vardı..?
İnsanlıktan önce ne vardıysa o
İnsanlıktan önce dineğri, maça, dinazor
Ve ondan önce buz deryası ateş kuyusu, çöldenden çöl...
Sis kaplı göz gözü görmez insansız ağaçsız böceksiz
Türkler yoktuysa..

Galiba en kolay bilip çıkardığım şeydir
Bütün beyazları bürünmüş şu haldeyse kar
Alaz elinde ateşlerle dünya geziyorsa çıra çıra yanan aşk
Bendendir söyleyin tozu dumana katarak gelene
Gönlüm... uçsuz ve bucaksız yavanlarında aç
Kapıları sonsuza kadar açık daveti hazır kalbime

Özrü kabahatinden büyüyünce insanın
Bağışlanmayı gerektirir dilek, bağışlanmayı dilemekse onurluğun harcıkazancı
Özür dilemek...;
Hiçbir suçluluk duygusunun ablukası altında esir vermeksizin duyumu düşünceyi
Can yakmadan, canana kastetmeden
Bile bile ladeslere el tutuşmadan..

'Analar ağlamasın' mış....!
Aynı ağzı kullanan dördüncüsü aranır pokerciler gibi
'analar ağlamasın' mış....
Açık
Net
Ve harfi harfine kıvırtmadan, direk

Buçuğu geçkin
Hemen hemen tama yakın
Papağanına kızak kaydırmak kadar motorunun arkasına ip bağlayıp denizin
Suyu
Havayı
Toprağı

Sigortaya biri gitse de baksa bari
Akşam karanlığa kavuşmakta gün, cin çatlamakta camda şişede
Gitse biri elektiriğe dese ki
Yapma birader...
Kontak kapayıp haberli habersize gitme dünya asansör içi ameliyathanelik
Asık suratlar

Bırakmam diyor sanki
Asla bırakmam
Dönüp ağlayıp kopmuş bir filmin eksik kalan yerinde papatya
Aklında kendi kedisiyle sözleştiği kavuşma saatlerine durup dinen
Yorgun sarkaçlar gibi resmedilmeyen mahurda
Papatya

Kaçak..
Karman-çorman karışıklıklara eğleşmeyen ve güzel
Aşımız işimiz toprağımız sensin dedikten sonra aşk adını
Sana ne de güzel yakışıyor devresi tükenmeyen iklimler
Sana böyle ay güzel, yıldız güzel, al güzel beyaz güzel..
Kangüllerince karbeyazı kardelen..

Tarifsiz
Uzak ellerden doğmuş bir salkım ay ışığı gibi
Camdan bakan evin güzel konuğu tarifsiz
Aramızda ne yel var ne boran
Aramız
Sümbül dağlarından çiçek

Kendi olmamaya bir türlü yanaşmayan
Kol dirseklerle
Ayakları ateşler püskürtüsünden di li geç miş
Tırnağında bir yerde aslı olmalıydı oysa
Bütün tükenişlerinden
Ölümlerden zoru döne döne