Rahmet deryasında bir damladır ömür
Gecelerin korkutan karanlığında
Ufukta kutup yıldızı görünür.
Nurdan haleler dolaşır ruhumda
Yalnızlığın simetrik asude hazan aynaları,
Temelini Âdem attı,
Beni Kâbe’ye götürün,
Etrafında tavaf etti,
Beni Kâbe’ye götürün.
Sonra İbrahim Peygamber,
Bazen dar gelir bu dünya
Gökleri yırtasım gelir.
Oralarda ne var, ne yok,
Şöyle bir bakasım gelir.
Bir çiçekle bahar gelmez.
İstismar istismar artık usandım
İdamı getirin millet kurtulsun
Askere polise kurşun sıkana
İdamı getirin millet kurtulsun
Vatana ihanet edip satana
Gözlerime bir bakıver
Gelip dalıma konuver
Özgür kuşlar gibi uçup,
Gelip dalıma konuver
Bahar çiçekleri gibi
Hayat dört mevsim, bende hep bahar
Değil mi ki kalpte iman var.
Bu dünya hiç kimseye kalmaz,
Kabir arkasında asıl hayat başlar.
Aklını Kullan, İman ziynetidir hayatın
Muhabbetin doyulmayan bağında
Ben bir garip bülbül figanlardayım
Sinelerde hicran yarası derin
Eremem Mevla’ya ziyanlardayım.
Hasreti bağrımı kor gibi yakar
Feda olur canlar Hakk’a
Bu dava kutlu bir sevda
Ne gam kalır nede tasa
Bu dava kutlu bir sevda
Gönülde iman davası
Ben bu yalan dünyayı
Elimin tersiyle iterim.
Ne minnet ederim.
Ne de gam çekerim.
Sonsuzluk İsterim.
Gözyaşıma fren gerek,
Sustum ben dostlarım sustum,
Sizden özür dileyerek,
Sustum ben dostlarım sustum.
Herkes olmuş birer casus,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!