Serzeniş Şiiri - Zeynebp Özge

Yeni sürümüm daima ileri
Ters versiyonum gider geriye
Öz kütüğümde mutlak değerdeyim.
Sayı değerimde piramidin en dibinde...

Sözde sınıf ayrımı yok!
Tabii canım ne işi var "mega" "ultra" gibi sözcüklerin lügatte?
Aynı düzlemde yaşayıp
Farklı paralelden bakmak varken gökyüzüne
Yanlış anlamalarla alevleniyor kuşak çatışması.

Zengin yan gelip yatarken
servetine servet katıyor, horlaması.
Gariban yeşil altın, siyah elmas topluyor,
Yine de dolmuyor torbası.
Keskin bir nişancı yok ediyor, orta sınıfı kasıtlı ve planlı.
Gitgide açılıyor, kutuplarda makasın ağzı...

Bu sistem bozuk işlevini yitirmiş aşikâr
Kaburgaları kırık, iki kollu salıncak
salınıyor boşlukta.
Dolu yağmış, yel esmiş,
Yanmış hasat kimin umrunda...
Kendi doğrularıyla dönüyor,
anti-demokratik çark.

Züğürdün, başının ağrısı geçmez
Zanaatkârın cebi delik, sırtında yok urba!
Emekli "Arkası gelmez dertlerinden illallah eder."
Emeksiz "çiftetelli" oynar, kendi frekansında.

"yapmak" "etmek" "eylemek" pasivize edilmiş.
Aşklar emanet gibi, gelip geçici mecazlarda...

Ecdat tarih yazmış lakin okuyan mı var? Kitaplar unutulmuş çalık raflarda.

Hani nerede?
"Çağırdığın kızlar, neredeler Osman?"
Gençlik önce hayata küsüp
Sonra diri diri gömülmüş, sosyal mezara