Aydın Bunalımı Şiiri - Zeynebp Özge

aydın bunaldı mı
dinamitler patlar zihninde
us dışı

bozulur dengesi hitabet iskelesinin
bir ironi ileri, iki kinaye geri
ruhunu örseler gelgitler
mizah denizinin yoktur kemiği

gündüz uçar, gece konar
söz dizimine
ne yeri bellidir, ne yurdu
ne de üslubu

sağa söylese laf kalabalığı
sola söylese kaybeder öz benini

gözlerini bağlasa sustursa da dilini
zihnindeki çatlak kiremitlerden
fikrine sızar aydınlık

zihninin delirme sınırında
ekinoks zamanının sıfır noktasında
dans etmeye başlar zihninde
koca kafalı uzun bacaklı figürler

aydın sorgular her şeyi
aydınlığın muhtevasını

sonra der ki
gölgesi olmayanın
olur mu hiç nesnesi