Gözler semaya bakar,
ayaklar toprağa.
Yer beni kendine çeker,
sense senden uzağa.
Kokusunu yitirmiş bir çiçek gibiyim,
buruş buruş zamanın avuçlarında.
Ne tam canlı sayılırım artık,
ne de çürümeye razı.
Olmasın hayatta tek tesellim beklemek,
olmasın her sabah aynı eksiklikle uyanmak.
Bir yanım sana varmak isterken,
bir yanım kaybolur uzakların karanlığında.
Gözler semaya bakar yine,
ayaklar toprağa.
Ben iki dünyanın arasında kalmışım,
sen hâlâ senden uzağa...
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 21:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!