Anladım Babam seni dinliyorum
Anladım Babam sevmeyeceğim
Yar diye anamdan başka
Anladım Babam Öpmeyeceğim
Senin elinden başka
Son Kez sulayacağım toprağını
Bir çocuk ağlıyor, simit tezgâhının karşısında
Bir çocuk ağlıyor, kırık tahta merdivenlerin altında
Bir çocuk ağlıyor, uçup giden balonun arkasında
Bir çocuk ağlıyor, anasının mezarının başında…
Kırıp döktüğü hayatın ardından ağlayanlar;
Yağmurlu bir sonbahar gecesi
Saat gece yarısını çoktaan geçmiş
Issız, karanlık sokaktı bilmiyorum hangisi
Kimse görmeden, kimse duymadan
Ağlayarak gömdüm sokağın ortasına
Sevgilerimi, sevgililerimi...
Yıllar sonra
Dindi mi? gönlünde ki fırtına
Dindiyse gülüm
Yanaş gönlümde ki
Garip limana
Ki kaldıysa yanaşacak
Boş
Bakışım boş
Hayatım boş
Hayatın boş
Gençliğim, ihtiyarlığım boş
Boş gülüm, geçen ömür boş…
Sana mı? Çıkar bütün yollar
Sende mi? Başlar bütün yollar
Sende mi? Biter bütün yollar
Nereye döndüysem;
Ya önümdesin, bir adım,
Ya arkamdasın, bir adım…
Böyle bakacak mıyım? Pencerelerin arkasından
Böyle ağlayacak mıyım? Gidenin arkasından
Çok oldu, gidenin gittiği zaman
Çok oldu, susmadı gönlüm arkasından
Sus! Be, deli gönlüm artık yeter
Nedir bu çektiğim senden
Az mı bela getirdin başıma
Her gün ağla
Her gün zırla
Nedir bu çektiğim senden
Kahpesin sen gönlüm
Alçaksın sen gönlüm
Elin durmaz, dilin durmaz
Severken öldürdün dostlarını
Severken kaybettin hayatını…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!