Firuzabadi Hasan!
Biraz düşünür insan;
Ağzından çıkan yalan
Seni yıpratır, inan!
Büyük ülke Türkiye,
Allah için çarpan yürek yorulmaz;
Türklük, Müslümanlık senden sorulmaz.
Büyük lokma ye ve büyük laf etme;
‘Ne olacağım? ’ de, ‘Ne oldum! ’ deme!
Gündem değiştirip serap yaratma;
Ey, siyaset yapanlar,
Yaptığını sananlar!
Birbirinizi kurun,
Arayıp açık bulun!
Bulun ki rezil olun,
Canlı olan insan, hayli yamandır
Zaman, mekân cansız, yıl da zamandır
Yeni yıl diyorlar, yıl eskimez ki
Eskiyen insandır, anlayamaz ki!
Canlılar, cansızlar insan içindir
Canı çıksın, derler, altta kalanın
Başı ağrır, derler, başa koşanın
Koninin tabanı, tavanı vardır
Şişip sığmayana dünya pek dardır.
Yeme ucuz etten yahniyi, derler
Sevdim, sanki âşık oldum;
Çocuktum ve pek yoruldum.
Kalbimi beynime sordum;
Bir rüzgârdı, esti geçti!
Gençtim, hep çalıştım durdum;
Eyler arz-ı endamın nâ-müsâid ahvâlde
Arar şahsına şerîk hile-i şer′ iyede
Mu′ cib kılar merakın ol ashâb-ı tecessüs
Olur maksûda nâil, eder arz-ı tebârüz...
Aşar bâdireleri beşere hıyânetle
Bayramdan bayrama ya hatırlarız
Dostları; belki de hatırlamayız.
Herkesin kendince sorunları var;
Hakk’tır yardımcımız ve en güzel yâr!
Canları sağ olsun, zora koşmayız
Erek yürekleri ısıtabilmek
Hem de beyinleri ışıtabilmek,
Kalıcı yapıtlar bırakabilmek
Olunca diyecek olmasa gerek!
Şiir ve düzyazı üretebilmek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!