Cümle sonu nokta ile kapanır;
Noktayı koymazsan cümle sızlanır!
Yan yana üç nokta lafı uzatır;
Üst üste çift nokta misal aratır!
Cümle sonu ünlem ile kapanır;
Çokbilmişlik başa beladır, derler
Bilgiçlik taslayıp hata ederler
Perhizken lahana turşusu yerler
Sütten çıkmış gibi gıybet ederler!
Deliden deliye fark vardır, derler
Devlete çalıştım ömrüm boyunca
Özverili hem de özgeci oldum.
Aldığım maaşı hiç düşünmedim,
Devlet ne verdiyse ona fit oldum.
Emek, görev kutsal, iyi bilirim
Başında a, b, c olan alfabem
Yirmi dokuz harfle pek özgün idi.
Q, w, x gelince nolur, bilemem
Onlar yokken hiç de yoksul değildi.
Yirmi biri ünsüz, sekiz ünlüyle
Yaşına başına hiç yakışmıyor
R’leri yutmayı kibarlık sanman!
Belki de farkında değilsin bunun;
Yoksa sen de bir /-R-/ özürlü müsün?
Dildeki sesleri hem de harfleri
Ön yargılı, saplantılı insanları sevemem
Selam alıp versem bile onlara dost diyemem
Kendini bir şey sanana zerre değer veremem
Çokbilmişlik taslayana asla rağbet edemem.
İnsan vardır, m/adam değil, öylesini sevemem
İç huzuru hem de zihin sükûnu
İhtiyacımızdır her yaşta başta.
Sade keder değil hem de süruru
Yaşarız her yerde ve her zamanda!
Bir hırka bir lokma pek mutlu kılar
Ramazan başlıyor müjdeler olsun;
Cümle mü’minlere hayırlı olsun!
Dualar ederek oruç tutarız;
Allah’a yönelip huzur ararız.
Değil mi ki asla rücu’ ederiz;
Tırnağın ağrısa, canın orada;
Canını rastgele arayıp durma...
Can canânı anar, özünde bulur;
Canân canı yoklar, birlikte solur...
Irmağın ters aksa, aklın orada;
Düşmanı uzakta arama sakın,
Belki sana senden çok daha yakın.
Ezelden ebede sürmez ki ömrün;
Tüm kötülüklere razı mı gönlün?
Özünle barışık olduğun zaman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!