Bazen ağlamak istiyorum,
Ağlayamıyorum;
Bazen de gülmek istiyorum,
Gülemiyorum;
Nedenini bilemiyorum!
Seni görmeyince kuşlara sordum,
Dediler: Çok hasta, hiç arayamaz.
Gördüğüm düşleri hep hayra yordum;
Bilirim yüreğin beni bırakmaz!
Kuşlar da yetmedi, rüzgâra sordum,
Ömrümüzden bir yıl daha gidiyor,
Bunu yaşlı ve genç herkes biliyor.
Yeni yıl denilen er geç gelecek,
Kimi doğacak ve kimi göçecek!
Eskiyen ne zaman ne de mekândır,
Yazacak çok şey var, zaman yetmiyor
Yazmak istiyorum, kalem gitmiyor
Çirkin siyasetin sonu gelmiyor
Kavga, küfür, tehdit bir an bitmiyor!
Barış, güven, huzur beri gelmiyor
Bu çökmüş, şu göçmüş, hüzne gerek yok
Ölen ölür kalan sağlar bizimdir.
Kim çökmüş, kim göçmüş ne önemi var
Giden de, kalan da canlar bizimdir.
Bu almış, şu satmış, hüzne gerek yok
Yoktuk, geldik, varız; dünya bizimdir
Ben, sen, o biz eder; her şey bizimdir
Birlikten güç doğar, güç de bizimdir
İnsan, bitki, hayvan; hepsi bizimdir!
Değerler bizi biz yapar, biliriz
Dostmuş gibi yaklaş, dostmuş gibi tut
En uygun zamanda çekiver bir şut
Sanki gölgen ağır, salla bir hat hut
Her zamanki taktik: Böl, parçala, yut!
Düşmanı yakanda, dostu yabanda
Boş kasnak misali fır fır dönersin,
‘İşe yarayayım!’ deyip översin,
Hak etmiş etmemiş önemsemezsin!
Böylesi de gerek; iyi ki varsın!
Emin olmayanlar pek moral bulur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!