Gördüm ki ortalık şiir kaynıyor
Yazılar bir gıdım geri kalmıyor
Sanki orkestrada basit bir sazdım
Kara kalemimle bir şeyler yazdım!
İki çeyrek yüzyıl kadar önceydi
Safını belli et, yalnız kalırsın
Yalnız kaldığında pek sıkılırsın
Sıkıldığın zaman insan ararsın
Her aradığında bulamazsın ki!
İnsandır insanı arayıp soran
R’leri yutunca karnın mı doyar;
Böyle bir özenti ne verir sana...
Alfabeyi, dili nasıl bozarsın;
Yoksa sen de bir R-özürlü müsün...
Sanki moda oldu R’leri yutmak;
Canı cananı bil; say, sev ve kolla;
Arayamasan da bir selam yolla!
Dertler bizim için, fazla düşünme;
Hâlimiz nicedir, sakın üşenme!
Eskiden içtenlik vardı, biliriz;
Yırtık pırtık giysem karışamazsın
İncik boncuğumla yarışamazsın
Her yanımda dövme, alışamazsın
Ne de olsa gencim, yaşam lay lay lom!
Eğri büğrü dursam karışamazsın
İster popüler ol ister şampiyon
İster vezir, şah ol isterse piyon
İster başta taç ol isterse papyon
Allâme-i cihan olsan ne yazar!
İster çok yorum al ister çok alkış
Sanki bir mevtayım kimine göre
San ki mevta olsam, sana göre ne!
Sanki bir meczubum kimine göre
San ki meczup olsam, sana göre ne!
Sanki bir gerzeğim kimine göre
Başında a, b, c olan alfabem
Yirmi dokuz harfle pek özgün idi.
Q, w, x gelince nolur, bilemem
Onlar yokken hiç de yoksul değildi.
Yirmi biri ünsüz, sekiz ünlüyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!