Başına buyruksun, karışanın yok
Rahatın yerinde, hiçbir derdin yok
Kurnaz ve sinsisin, içtenliğin yok
Gölge etme, şeytan görsün yüzünü!
Sokaklar senindir, sende keyif çok
Eskiden hiç kimse bu denli çıkar
Peşinde koşmazdı, koşsa da bıkar,
Varla yetinirdi, bencil pek azdı
Eğitimsizlikten insanlar azdı!
Buna zaman, mekân neden olamaz
Kalfasın, ustasın, teknik adamsın;
Belki mühendissin, ya da uzmansın!
Yaparken bozarsın, sonra kaçarsın;
Adam mısın, bilmem lâkin insansın!
İnsanlar kul köle olmalı sana;
Ruhun gıdasıdır müzik, diyorlar
Bir lokmada çerez gibi yiyorlar
Cırlak ya da kısık ses veriyorlar
İş yapmış sanarak poz veriyorlar!
Müziksiz bir hayat olmaz, diyorlar
Ne çalarım kimsenin kapısını hem de ne
Yanarım kimselere ateşi dilden özge
Ne dilerim Allah’tan hakkım olmayanı ne
Beklerim kimselerden isterse olsun bilge
Bir hırka, bir lokma çok eskidendi
Eskidendi insan pek yetingendi
Yetingendi çünkü hiç hırs bilmezdi
Bilmezdi, bilse de önemsemezdi.
Önemsemezdi ki acı çekmezdi
Ciğere ‘Pis! ’ diyen de pis olan da kendisi
Hem nankör, hem de hırçın bizim sokak kedisi;
Gece gündüz yollarda, çöplüklerde dolaşır
Benzerini görünce hırçınlaşır, dalaşır...
Yanında barındırır, karnını doyurursun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!