Verilen değeri hak ediyorsan,
Esirgemeyesin karşılığını;
Küçük düşünerek anlamıyorsan,
Kazanman düş olur işte o zaman!
Sürekli alarak yıpratıyorsan,
Ozanım, ozanım, ozan Arif’im;
Senle güzelleşti özgün tarifim.
Folklorla, müzikle boy gösterirdik;
Ülkücü gençliğe coşku verirdik.
Yetmişli yıllarda Samsun’du mekân;
Ozanım, ozanım, dağda tozanım
Gezip toz sazınla, vur bam teline
Mutlak sahip olmak gerek diline
Diline, eline hem de beline!
Ozanım, ozanım, kırda tozanım
Elim elim yıkar, ellerim yüzüm;
Yüzüm bana bakar, aynada gözüm.
Gözümden yaş akar, kan ağlar özüm;
Özüm seni arar, aklımda sözüm.
Yüzüm, yüreğim ve gözlerim güler;
Sormuşlar: ‘Arkadaş, ne iş tutarsın?’
İnsanlar adıma ‘palyaço’ derler.
‘Neden bazen güler, bazen ağlarsın?’
Rolümü yapmasam ‘Kovuldun!’ derler.
Anlat bir gününü, nasıl yaşarsın?
Yorum yapılmayabilir ancak okunmasa olmaz
Şiirler hem de yazılar çünkü güneşsiz yaz olmaz
Belki yazdan vazgeçeriz lakin bahar gözden çıkmaz
Geç güzü hem de baharı, can çıkmayınca huy çıkmaz
Dilde hata etmek için illaki
Edebiyatçı mı olmamız gerek?
Hatanın masumu hiç olur mu ki
Haliyle katlansın ol nahif yürek?
Algınız, dalgınız ama illaki
Türkçeyi bilirmiş, ahkâm kesermiş;
Noktaya takılmış, fena esermiş!
Mangalda kül kalmaz, marsık kokarmış;
Ol öfkeyle saçın başın yolarmış!
Türkçeyi bilsen de o seni bilmez;
Her gün düğün bayram olsun istemem
İstesem de zaten pek tadı olmaz;
Savaş, yıkım, açlık hüküm sürerken
Yaşama coşkusu hayat bulamaz!
Her dem her şey kolay olsun istemem
Ağrısa tırnağın, canın orada;
Yaklaşsa ırağın, hâlin ortada;
Tütse de gözünde o eski mekân,
Sakın heveslenme, elvermez imkân...
Varmaksa ereğin asıl menzile,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!