Sararmış Mektuplar

"Sararmış Mektuplar

Bir zamanlar sen vardın,
Geceye inat yanan sigaram gibi,
Her nefeste biraz daha içime çeken,
Bir acıydın,
Ama vazgeçemediğim…

Eski bir radyodan çalan
Ferdi’nin sesi gibiydin,
Yüreğime dokunan her notada
Biraz daha kanayan yaraydın…
Ama güzeldin,
Unutulmaz bir sızı gibi.

Sana yazdığım mektuplar
Hâlâ çekmecemde durur,
Sarı sayfalarda solmuş gözlerin,
İsmini silmeye kıyamadım…
Zaten silinse ne olur ki?
Kokun hâlâ içimde yankılanır.

Ben buradayım,
Aynı kahvede, aynı köşede,
Çayın demi acı,
Sohbeti kimsesiz.
Bir fotoğraf gibi kaldın belleğimde,
Ne yırtabildim ne de bakabildim,

Anladım ki,
Bazı aşklar bitmezmiş,
Sadece susarmış.
Ve bazı bekleyişler,
Hiç gelmeyecek birini
Yıllarca kapıda sanmakmış…

Bu da benden sana son bir mektup,
Belki okursun, belki yakarsın.
Ama bil ki,
Bu gönül seni bir kere sevdi
Ölene dek yazar adını
Kendi mezar taşına…
Suskun Şair Fazlı Acar