Ah Lavinya Şiiri - Suskun Şair Fazlı Acar

AH LAVİNYA

Ah Lavinya, içim sana dar geldi,
Gittiğin gün ömrüm yarım kaldı.
Bir sevdanın altında ezildim,
Adını anınca içim kanadı.

Sen gittin, duvarlar üstüme çöktü,
Geceler gözümde mezara döndü.
Ben seni unutmak için direndim,
Her direnişimde biraz daha söndüm.

Bir gün dönersin diye kapı bekledim,
Gelen her ayakta seni zannettim.
Meğer insan beklerken tükenirmiş,
Ben seni değil, kendimi kaybettim.

Lavinya, sana söylemedim hiç,
İçimde kaç ömrü toprağa verdim.
Sen bir vedayla çıktın hayatımdan,
Ben o veda ile kendimi sildim.

Şimdi hangi geceye başımı koysam,
Yastığım altında eski bir yangın.
Senin bıraktığın o boşluk var ya,
İçimde büyüyen dipsiz bir mezar.

Ne sana kızabildim, ne unutabildim,
Bir ömrün hesabını kendimden sordum.
Sen başka bir bahara yürürken,
Ben kendi içimde kışlara gömüldüm.

Ah Lavinya, artık dönme kapıma,
Dönsen de eski ben yok karşında.
Sen beni terk ettiğin gün öldürdün,
Ben çoktan kendime veda ettim.
Suskun Şair Fazlı Acar