Sami Gökay Şiirleri - Şair Sami Gökay

Nefse uydurup azdırma,
Sıkıntılara daldırma,
Kardeşe kuyu kazdırma;
Affet bizi, yüce Rabbim.

Kötülere karıştırma,

Esen yellerde duydum sesini,
Bana hayat veren nefesini.
Sende buldum ben mutluluğu,
Sensiz geçen günleri düşündüm.

Yağan yağmurda ıslatmaz beni,

Gelirse bir gün baharın yazın,
Çalar âşıklar hep dertli sazın.
Kalmamış senin de artık sabrın,
Herkese söylüyorum artık elveda.

Dünyaya geliriz gamsız, kedersiz,

Âhir zaman peygamberi ümmeti,
Neden sen gaflete dalar gidersin?
Unuttun mu cehennemi, cenneti,
Neden sen gaflete dalar gidersin?

Hesap günü tanımazsa peygamber,

Gözyaşım akar, durmaz,
Göçmen kuşlar gider, dönmez.
Sevgilim, artık gözüm görmez,
Beni sevsen de sevmem artık.

Geçti artık, ağardı saçlarım,

Gözyaşımı silmezsen,
Bana bakıp gülmezsen,
Bir gül alıp vermezsen,
Çekilmez hayat, gel artık.

Gurbet kahrı çekilmez oldu,

Sorsan dünyadan habersiz,
Güler, oynar; gamsız, kedersiz.
Her şeyden uzak, dertsiz, kedersiz,
Huzurla doludur güzelim çocuk.

Konuşmayı bile senden öğrenir,

Farkında mısın bitanem, gelecek baharın,
Elinde bir gül beklersin, gelecek yarın.
Yaz geçti, kış geldi; bak, yağıyor karın,
Zalimlerden olma, gül, güldür bitanem.

Ağlayarak harap etme sen kendini,

Yeşil yaprak gibi kuruyup döküldüm,
Yeşil bir ağaç gibi yerimden söküldüm.
Urgan gibi kat kat olup büküldüm,
Senin aşkından be canım, aşkından.

Bir damla yaş gibi aktın,

İdam fermanını astılar boynuma,
Kimseler silmez bak şu gözyaşıma.
Ölünce yazarlarsa mezar taşıma,
“Bir gariptir.” diye sakın ağlama.

Gün bahar olup çiçekler açınca,