Sami Gökay Şiirleri - Şair Sami Gökay

Gelmedi mi aklına be hey zalim,
Ne olur şimdi benim hâlim?
Yazmıştım kalbime seni, zalim,
Yalnız kalmak da benim kaderim.

Bu dünyaya bir daha mı geleceksin,

Esti yine deli rüzgâr,
Ramazan Bayramı sabahı.
Buram buram hasret koktu,
Ramazan Bayramı sabahı.

İçime hep hüzün doldu,

Gün batıyor bak şafaklarda,
Sesimi duyarsan esen rüzgârlarda,
Görsen beni her gece rüyalarda,
Dönmem artık, bekleme yolumu.

Kimsede kalmaz benim ahım,

Garip şu yolcusuz yolları,
Issız şu sessiz dağları,
Damla damla akan gözyaşları,
Gelip de silen bulunmaz.

Ağlar isem ben derdimden,

Bir köşede gizli gizli ağlarım,
Gözyaşımı silen kimse bulunmaz.

Feryat ederim böyle kadere,
Feryadımı duyan kimse bulunmaz.

Ah, sen var ya güzelim sen,
Yanıyorum inan ki içimden.
Şarkılar dökülüyor dilimden,
Ellerini ver elime, bir tanem.

Gülüm oldun bahçemde, bağımda,

Pamuk ellerinden tutmak istedim,
Olmadı, sana sevda – aşk besledim.
Sakın yanlış anlama, sana küsmedim,
Takma kafana, sen özelsin, bitanem.

Aradım, aradım ama seni bulamadım,

Geçip karşıma öyle bir durdun ki,
Beni yüreğimden öyle bir vurdun ki,
Koşturdun peşinden öyle bir yordun ki,
Beni bırakıp da gidiyorsun, bitanem.

Allah kimseyi etmesin benden beter;

Gel bana doğru salına salına,
Bülbül olup konayım gül dalına.
Ötem sana karşı balına balına,
Dert etme kendine, bitanem.

Eller gibi ayrı koydu kader bizi,

Yıllar geçti aradan, ben seni bekliyorum,
Her geçen gün dertlerime bin dert ekliyorum.
İşte bitti bu yurttan da, yükümü yüklüyorum;
Saatlere bakmaktan yorgun düştü gözlerim.

Neşeli anlar yaşadım ben seni beklerken,