Sami Gökay Şiirleri - Şair Sami Gökay

Güvenme dünya malına,
Belki çıkmazsın yarına.
Ecel gelince yanına,
Alır gider seni bir gün.

Beyaz kefene sararlar,

Mevsim ilkbahar olunca,
Çiçekler açar gonca gonca.
Doyum olmuyor bakınca,
Bir ömürsün, ilkbahar.

Her ağaç yemyeşil olur,

Bak, dinle; okunuyor Kur’an-ı Kerim,
Hak kelimetullahtır, söylüyor dilim.
Ben söylemesem de gösteriyor ilim,
Gelin doğruluğu seçelim kardeşler.

Bak, hak kelimetullahtır Kur’an,

Varsa dünyada
Alacak nasibin,
Engel olamaz kimse,
Dünya bir araya gelse de.

Yoksa dünyada

Ortalığı almış fısk u rezalet,
Herkes kendine bulmuş bir mazeret.
Durmadan artıyor maraz ve illet,
Doktorlar da çare bulmadı gitti.

Açıklığın adı moda ve ziynet,

Yüreğimde özümdesin,
Aldığım her nefestesin,
Bana beni veren sensin,
Yücelerden yüce Rabbim.

Her şey yalan, gerçek sensin,

Uyan artık, mümin uyan,
Yok mu sesimi duyan?
Var mı doksan dokuz ismi sayan?
Rabbim, seni unutalı.

Okunmaz oldu Kur’an-ı kelâm,

İste taşın olayım yapında,
İste şiirler söyleyeyim kapında,
İste hayatını yazayım kitabımda,
Ama hayır deme, ne olur aşkıma.

Ayağının altında taşın olayım,

Seni seviyorum, Allah biliyor,
Sen yanıyorsun, Allah görüyor.
Sen feryat edersin, Allah duyuyor;
Elden ne gelir, çaresiz kaldım.

Alıp kalemi eline, mektup yazdın,

Aldım kalemi elime, yazdım kara,
Açtı kalbimde, ciğerimde yara.
Affet Habîbin aşkına, atma nara;
Allâha verecek cevap bulunmaz.

Sana belâ ile musîbet verdi bak,