Sami Gökay Şiirleri - Şair Sami Gökay

Şu kurban bayramında kesilen kurban gibi,
Nefsi kurban etmeye bizim koşmamız gerek.
Kurbanlardan toprağa yayılan alkan gibi,
Sırasında her şeyi toprağa sermemiz gerek.

Kurbanlara bakarak çokça ibret almalı,

Uyan artık mümin, uyan,
Yok mu sesimi duyan?
Var mı doksan dokuz ismini sayan,
Rabbim seni unutalı.

Okunmaz oldu Kur’ân-ı Kerim,

Ah, sen var ya güzelim sen,
Yanıyorum inan ki içimden.
Şarkılar dökülüyor dilimden,
Ellerini ver elime, bi tanem.

Gülüm oldun bahçemde, bağımda,

Yine kara bulutlar sardı üstümü,
Yaşlar doldurdu yine gözümü.
Geri dönersem, görme yüzümü,
Ölürsem mezarıma gelme, sevdiğim.

Örümün baharı kış olsa da,

Bir olay duyuldu cihana Şam da,
Bunu duyanlar kalmasın gamda,
Korkarım değiliz iyi zamanda,
Şu doğan yavrudan ibret alalım.

Kalbi dışarıda yeni doğmuş anadan,

Yıllar geçti aradan, ben seni bekliyorum,
Her geçen gün dertlerime bin dert ekliyorum.
İşte bitti bu yurttan da, yükümü yüklüyorum,
Saatlere bakmaktan yorğun düştü gözlerim.

Neşeli anlar yaşadım ben seni beklerken,

Yıllarca hep koşturdun peşinden,
Sonunda ayırdın dostumdan, eşimden,
En sonunda ettin beni kendi işimden,
Beni eşime, dostuma küstürenler utansın.

Bir gün düşler, hayaller kurarsın,

Aşkın ile yanar bütün bu kalbim,
Boşa çıkarsa eğer tuttuğum elim,
Söyler, ömrümce durmaz şu dilim,
Gülmesin yüzün, beni yaktığın için.

Bahar olunca mevsim, çiçekler açsa,

Ey adem oğlu sen nesin dinle bak,
Uzun bir yolda giden bir yolcusun.
Ve her şeyden aciz bir kulsun,
Her şeyden korkan bir insan.

Alemi ervahtan gelip dünyadan geçip,

Ah sen var ya güzelim sen,
Yanıyorum inan ki içimden,
Şarkılar dökülüyor dilimden,
Ellerini ver elime bi tanem.

Gülüm oldun, bahçemde bağımda,