17 yaşımdayım
Biraz aşığım,biraz karışık,biraz da korkağım
Bazen üzgün,Bazen mutlu,bazende kırgınım
Tek dostum kağıt ve kalemdir ve ailem
Ne zaman bir derdim olsa
bu şiiri yazerken 18 yaşında
Toy bir delikanlıyım
Her gün birine aşık olur
ve sevda türküleri söylerim
iyi biriyimdir kendimce
ve yalnız bir adam
Alt sınıflarda bir kız vardı lisede
Kapalı kumral saçları
Gözleri ise mavi
Kazağı vardı üstü işlemeli
Biliyorum aramızda yaş farkı var
İki yaştan ne olur gelsene ey yar
Bir amin kuşu gibiyim yokluğunda
Dertle dolmuş avare kalmışım sensiz
Aşkının ızdırabında bitkin düşmüşüm
Şimdi neredesin sen bir türlü gelmez oldun
Tek çare şimdi seni çaresizce beklemek
Ben ölürsem yaşarsın sevdalım yaşarsın üzülme
Belki bir ağaç olurum kalbimde belki de bir kırıntı belki de bir anı bilmiyorum
Tek bildiğim şey seni sevdiğim
Biliyorum sen beni çıkarmazsın kalbimden unutmazsın beni
olsun sevdiğim cennette kıyarlar nikahımızı...
Gülzar-ı Gülistan olmayan bilmez bu derdi
Bülbül-i zar olmayan bilmez
Ne aşkı ne kendini
Gülü koklamayı bile bilmez o insan
Ne kokusunu ne de dikeni
Aşk bazen bir savaş gibidir
Ya kaybedersin yada kazanırsın
Ya ölür yada kalırsın
Kazananı yoktur
Ben ölünce diyecekler
Aşktan başka bir şey bilmezdi
Desinler benimde işim bu
Zaafım var diyorum inanmıyorlar
Kim ne derse desin arkadaş
Aşktan anlamıyorlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!